Αχ όποιοσ παντρεύτηκε μικρόσ
Θα το ‘χει μετανιώσει
Ει τε πήρε προίκα και όμορφη γυναίκα
Αν είχε ένα βάσανο θα έχει τώρα δέκα
Τι τραβάμε εμείσ οι παντρεμένοι
Ντέρτια βάσανα πολλά
Είμαστε όλοι οι άντρεσ διψασμένοι
Για τον ξένο φραμπαλά
Αν τύχει με καμιά μικρή να πάμε για γλεντάκι
Όταν τσακίρ κέφι γυρίζουμε στο σπίτι
Το λίγο που γλεντήσαμε
Μασ βγαίνει από τη μύτη
Τι τραβάμε εμείσ οι παντρεμένοι
Ντέρτια βάσανα πολλά
Είμαστε όλοι οι άντρεσ διψασμένοι
Για τον ξένο φραμπαλά
Είναι καλή κι η παντρειά μα και σκλαβιά μεγάλη
Είναι το στεφάνι που μασ χαλάει τα γούστα
Γιατί μασ παίρνει αιχμάλωτο
Μια γυναικεία φούστα
Τι τραβάμε εμείσ οι παντρεμένοι
Ντέρτια βάσανα πολλά
Είμαστε όλοι οι άντρεσ διψασμένοι
Για τον ξένο φραμπαλά
Ах, кто женился молодым
Он пожалеет об этом
У него есть приданое и красивая жена.
Если у него было одно страдание, теперь у него будет десять
Что мы, женатые люди, делаем?
Столько страданий
Мы все жаждущие мужчины
Для иностранца
Если случайно мы сможем пойти на вечеринку с маленькой девочкой
Когда мы счастливы, мы идем домой
То немногое, что мы пировали
Это выходит из нашего носа
Что мы, женатые люди, делаем?
Столько страданий
Мы все жаждущие мужчины
Для иностранца
Брак – это хорошо, но рабство – это здорово.
Это венок, который портит наши вкусы
Потому что он берет нас в плен
Женская юбка
Что мы, женатые люди, делаем?
Столько страданий
Мы все жаждущие мужчины
Для иностранца
