Өзің болып ойлап тұрған белдер-ай!
Көзің болып салмақ тұнған көлдер-ай!
Жүзің болып жайнап тұрған гүлдер-ай.
Ізің болып сайрап тұрған Күн мен Ай.
Тұран қызы, қыран қызы – елімнің,
Ұран қызы, жыр-ән қызы – жерімнің.
Даласындай дана қызы – түркімнің,
Анасындай пана қызы – жұртымның.
Тұмар қызы бабамыз – сақтардың,
Көкірегіме тұмарымдай сақтармын.
Мән-ырысы – айлы кештер, ақ таңның,
Күллі жұртқа атыңменен мақтандым.
Қолаң шашың – қара орманы Алтайдың,
Сәукелеңді – Жетісудан байқаймын.
Алқа-сырғаң – Сексенкөлі Арқаның,
Батыста қалған қылыш-қалқаның.
Тұмар қызы бабамыз – сақтардың,
Көкірегіме тұмарымдай сақтармын.
Мән-ырысы – айлы кештер, ақ таңның,
Күллі жұртқа атыңменен мақтандым
Те, кто думает о себе!
Озера, которые тяжелеют в твоих глазах, — это луна!
Цветы, распускающиеся на твоем лице, — это луна.
Солнце и Луна поют по твоим стопам.
Девушка-Туран, девушка-орел - моя страна,
Девушка-слоган, девочка-песня – моя земля.
Девушка мудрая, как поле – туркменка,
Девушка-беженка, как и ее мать, моя семья.
Девушка-талисман – наши предки, саки.
Я держу его на груди, как талисман.
Суть его – лунные вечера, белые утра,
Я гордился твоим именем перед всеми.
Твои бронзовые волосы – черный лес Алтая,
Замечаю Саукеленга – из Жетысу.
Твои колье и серьги из Саксенколи Арка,
Меч и щит остались на западе.
Девушка-талисман – наши предки, саки.
Я держу его на груди, как талисман.
Суть его – лунные вечера, белые утра,
Я гордился твоим именем перед всеми
