Текст песни Pranga - Pandora

Bu mahnını sənə qara zirzəmilərdən yazıram
Yelkənsiz gəmilərdən yazıram
Tənhalıq tək Allaha məxsusdur
Deyənlərə də gülürəm
İndi bilirsən, buralar çox dərindir
Ölürəm indi mən də bu yolda
Məndən əvvəl ölənlər kimi
Adi insanlara necə anladım axı bu sevgini?
Necə deyim axı, bu insultlara dözmək nədir
Gecələr qartal olub vətən səmaların da süzmək nədir
Onlar anlamaz məni, nəyə gərəkdir
Karlar ölkəsində bəstəkar, ya ölümlülər dünyasında laməkan?
Susmasan, dar ağacımda sallanar bədənin
Bura milyonçular ölkəsi, dilənçilər vətəni
Bura Bakıdır, buranı gələn sökür, gedən tikir
Bura köhnə qara daxmaların üstünə göydələn tikir
Gəl, kommunist, danışım sənə
Nələr verib rus bizə: 13, 28, 37, 92!
Bizi bağışla, HOST, bacarmadıq, yandıra bilmədik
Buranın fahişələri bədənini, məmurları ruhunu satır
’’Дубинка’’, repressiya, susmayanın başını batır
Buranın nefti "Neftçilər"-indən bahadır
Yanıram, ana!
Şəhidəm, bulaşıb hər yanıma qan
Bu xalqın uğrunda şəhid olmağa
Belə utanır adam
Çapan-çapdı, satan-satdı
Gedən yenə də torpaq oldu
Nə villadan şəhid çıxdı
Nə də ki vətən sağ oldu
Fəryad elə
Qara gecələr ruhlara fəryad elə
Yas saxla şəhidlərimə
Göz yaşınla yad elə
Canavarlıq ruhda
Ya da elə qanda olar
Məni də şeirlərimlə yad elə, Pandora
Ciyərlərim təngnəfəs
Qabar-qabar pəncələrim
Yayılırıq şəhərə, vəba, epidemiya, taun
Xasay Mayor, Xaqan Ruhi, Şubay Cavan, Tuncer Ali Ruhi
“Jupiter Shady Records”, ‘’Kadıköy underground’’
Ölüm necə də saçlarınla eyni dadır
Sol yanımda xatirələrinin meyiti yatır
Hər kəs atır sən öldün öləli, müharibələr, dayan
Mənəm bu ölkənin ən ağır şeriyyəti
Gələn vurur, gedən satır
Bilmirəm ki, nədən satır?
Aşağıdakılar bədən satır
Yuxarıdakılar vətən satır
Mən görmədim tək qalanda
Meydanda bunlardan
Artıq uduzmuşam ruhumu
Şeytanla qumarda
Hissiyyatsızam özümü təkliyə öyrədəndən
Çiyin-çiyinə savaşdığım hər kəs atıb gedəndən
Səndə kədərlərini qalın geyin, qış gəlir
Zaman ötdükcə can dostlarım eləcə tanış gəlir
Mənə belə öyrədiblər ki, gərək, yıxılsa, tez kişi dursun
Kişinin biləklərinə qandalı, gərək, elə kişi vursun
Yığışır süfrəmə qurdlar, soyuqdur çox bu tərəf
Qardaşım, bilirsən, çoxdur şərəf yoxsulu
Dostun dağıdıb postunu
Çoxusunu pozdum, kinimi qusdum
İtirirəm yavaş-yavaş əlimi, qolumu
Bu, ‘’lycanthropic’’ metamorfozdur
Çürüdüb döş qəfəsimi Tanrı
Nəfəsimi ciyərlərimə haram edir
Davam edir 37! Biz tərəfdə müharibə davam edir
Yanıram, ana!
Şəhidəm, bulaşıb hər yanıma qan
Bu xalqın uğrunda şəhid olmağa
Belə utanır adam
Çapan-çapdı, satan-satdı
Gedən yenə də torpaq oldu
Nə villadan şəhid çıxdı
Nə də ki vətən sağ oldu
Fəryad elə
Qara gecələr ruhlara fəryad elə
Yas saxla şəhidlərimə
Göz yaşınla yad elə
Canavarlıq ruhda
Ya da elə qanda olar
Məni də şeirlərimlə yad elə, Pandora

Я пишу эту песню для тебя из темных подвалов
Я пишу с кораблей без парусов
Одиночество принадлежит только Богу
Я смеюсь над теми, кто говорит
Теперь ты знаешь, эти места очень глубоки
Я умираю сейчас на этой дороге
Как те, кто умер до меня
Как я понял эту любовь к обычным людям?
Как я могу сказать тебе, что значит терпеть эти оскорбления?
Что значит стать орлом ночью и всматриваться в небо своей родины?
Они меня не понимают, какой в ​​этом смысл?
Композитор в стране глухих или хромой в мире смертных?

Если не замолчишь, твоё тело будет висеть на моей виселице.
Это земля миллионеров, родина нищих.
Это Баку, приходящие его разрушают, уходящие строят.
Здесь строят небоскрёбы на старых чёрных хижинах.
Ну же, коммунист, я тебе скажу.
Что нам дали русские: 13, 28, 37, 92!
Прости нас, ХОСТ, мы не смогли, мы не смогли сжечь.
Здесь проститутки продают свои тела, чиновники — свои души.
«Дубинка», репрессии, топят головы тех, кто не молчит.
Нефть здесь дороже, чем у «нефтяников».
Я горю, мать!

Я мученик, вся в крови
Быть мучеником за этот народ
Человек так стыдится
Он бежал и бежал, он продавал и продавал
Тот, кто ушел, все равно стал землей
Ни один мученик не вышел из виллы
И родина не выжила
Вопли
Вопли в темные ночи душам
Оплакивайте моих мучеников
Помните своими слезами
Чудовище в душе
Или оно может быть в крови
Помните меня с моими стихами, Пандора
Мои легкие задыхаются
Мои лапы покрыты бугорками
Мы распространяемся по городу, чума, эпидемия, чума
Хасай Майор, Хаган Рухи, Шубай Джаван, Тунчер Али Рухи
«Jupiter Shady Records», «Kadıköy underground»
Как смерть на вкус такая же, как твои волосы
Труп твоих воспоминаний лежит рядом со мной слева
Все бросают тебя, ты мертв, умри, войны, Стоп
Я — самый суровый закон этой страны.
Тот, кто приходит, бьет, уходит и продает.
Я не знаю, почему он продает?

Те, кто внизу, продают свои тела
Те, кто наверху, продают свою родину
Я не видел их, когда был один
На площади
Я уже потерял свою душу
Играю в азартные игры с дьяволом
Я стал бесчувственным, потому что научился быть одному
С тех пор, как все, с кем я сражался плечом к плечу, ушли
И вы тоже, носите свои печали толстым слоем, зима приближается
С течением времени мои дорогие друзья становятся такими знакомыми
Они научили меня, что если человек упал, он должен быстро встать
Наручники на запястьях человека, он должен ударить его
Черви собираются у моего стола, здесь очень холодно
Брат мой, ты знаешь, многие бедны в чести
Уничтожь пост своего друга
Я сломал большинство из них, изверг свою обиду
Я медленно теряю руку, свою руку
Это «ликантропическая» метаморфоза
Бог гниет мою грудь
Запрещает мне дышать из легких
Это продолжается 37! Война продолжается на нашей стороне
Я горю, мама!
Я мученик, вся в крови
Быть мучеником за этот народ
Человеку так стыдно
Он бежал и бежал, он продавал и продавал
Тот, кто ушел, снова стал землей
Из виллы не вышел ни один мученик
И родина не ожила
Вопите
Вопите душам в темные ночи
Оплакивайте моих мучеников
Помните своими слезами
Чудовище в душе
Или оно может быть в крови
Помните меня с моими стихами, Пандора